قرآن و کرامت انساني

بسم الله الرحمن الرحيم

قرآن کريم دو نوع کرامت را به انسان نسبت مي‌دهد:

1. کرامت نوع انساني

قرآن مي‌فرمايد: «و لقد کرّمنا بني آدم». اين کرامت به نوع انساني است که به نوع آفرينش او مربوط مي‌شود. انسان آفريده‌اي است که بين خير و شرّ مختار است و در سرشت او ميل به به شرّ و خير هردو نهاده شده است. اين گونه از آفرينش به اين امکان را مي دهد که در مسير خلافت الهي قدم بردارد و اين به معناي تکريم الهي از اوست. اين مرتبه از کرامت انساني بيشتر ناظر به قوه کرامت در انسان است.

2. کرامت تقوا پيشگان

در سوره حجرات خداوند فرموده است: «انّ اکرمکم عند الله اتقاکم». اين مرتبه از کرامت خاص متقيان است. اين مرتبه خاص مربوط به انسان‌هاي خاصّ و مربوط به مرحله پس از آفرينش هريک از انسان‌ها است و نه مربوط به نوع آفرينش آن‌ها. انساني که مختار و مخير آفريده شده است و در او مايه‌هاي خير و شرّ هردو نهاده شده است، در صورتي که بر نيروهاي منفي در درون خود غلبه کند و خود را مختارانه در مسير حرکت تحت هدايت نيروهاي الهي (فطرت) خود قرار دهد، کرامت الهي را در خود بالفعل کرده است و لذا اين مرتبه از کرامت ناظر به فعليت کرامت در انسان است. و لذا سرانجام نيکو تنها به متقيان اختصاص دارد.

به تعبير ديگر اگرچه امکان تعالي براي همه انسان‌ها قرار داه شده است (کرامت مرتبه 1)، اما تنها عده‌اي از آن‌ها در مسير تعالي گام برمي‌دارند و به تعالي مي‌رسند (کرامت مرتبه 2).

/ 0 نظر / 24 بازدید