نگاه خدا و نگاه فرشتگان

خداوند در اوایل سوره مبارکه بقره داستان آفرینش را بیان کرده است. این بیان قرآنی در قالب گزارش گفتگوی خدا و فرشتگان صورت گرفته است:

متن:

وَإِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلاَئِکَةِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِیهَا مَن یُفْسِدُ فِیهَا وَیَسْفِکُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَنُقَدِّسُ لَکَ قَالَ إِنِّی أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ (بقره: 30)

ترجمه:

و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت من در زمین جانشینى خواهم گماشت [فرشتگان] گفتند آیا در آن کسى را مى‏گمارى که در آن فساد انگیزد و خونها بریزد و حال آنکه ما با ستایش تو [تو را] تنزیه مى‏کنیم و به تقدیست مى‏پردازیم فرمود من چیزى مى‏دانم که شما نمى‏دانید.

امروز مطلبی از آیت الله حائری شیرازی دیدم که تعبیر جالبی با استفاده از این دیالوگ قرآنی است.

فرشتگان ریزش را می‌بینند، خدا رویش را

/ 1 نظر / 24 بازدید